Sekcja hokeja na trawie w ówczesnym ZKS "Unia" Pionki powstała w 1950 roku. Jej założycielem został przybyły z Poznania trener Miśko. Współzałożycielem a jednocześnie długoletnim kierownikiem drużyny był Jan Podziński.

W 1951 zespół Unii Pionki zgłoszony został do rozgrywek w warszawskiej lidze międzyokręgowej. „Laskarze” z Pionek rywalizowali m. in. z AZS Warszawa, Budowlanymi Warszawa, Startem Warszawa czy Naprzodem Brwinów. Warto zaznaczyć, iż w latach 50-tych była to jedyna drużyna hokeja na trawie z ówczesnego woj. kieleckiego.

Treningi i mecze rozgrywane były na boisku piłkarskim, gdzie wstawiane były bramki do hokeja. Zawodnicy Unii dzięki wsparciu z Wojewódzkiego Komitetu Kultury Fizycznej w Kielcach mieli stworzone bardzo dobre warunki. Dzięki temu w 1953 awansowali do 2 ligi. W tej klasie rozgrywkowej przyszło im rywalizować z: AZS Gdańsk, AZS Warszawa, Budowlanymi Warszawa, AZS Kraków, AZS Częstochowa, Piastem Gliwice, Górnikiem Siemianowice, Ogniwem Cieszyn, Budowlanymi Bielsko-Biała, Czuwajem Przemyśl. W 1954 roku podopieczni grającego trenera Miśko bliscy byli awansu do 1 ligi, ale ostatecznie uplasowali się na 3 miejscu w tabeli.

Do czołowych zawodników tamtej drużyny należeli Józef Ornat, Zdzisław Marcysiak, Ryszard Borawski.

Od 1953 sekcja posiadała również rezerwy, które występowały w lidze międzyokręgowej. Po wyjeździe trenera Miśki z Pionek szkoleniowcem drużyny został Zdzisław Marcysiak. Jako ciekawostkę należy dodać, że hokeiści Unii na mecze wyjazdowe najczęściej jeździli pociągami lub ciężarówkami.

Po reaktywacji w 1957 roku Polskiego Związku Hokeja na Trawie, pionkowska sekcja przestała być finansowana przez Wojewódzki Komitet Kultury Fizycznej w Kielcach. W głównej mierze przyczyniło się to do upadku hokeja na trawie w Pionkach. Zakłady Chemiczne Pronit nie były w stanie utrzymywać drużyny. Szczególnie kosztowne były dalekie wyjazdy na mecze. Dodatkowo ta nowa dyscyplina nie cieszyła się wielkim zainteresowaniem kibiców i dlatego też, na początku 1959 roku zdecydowano o likwidacji sekcji. Wart podkreślenia jest fakt, że podobna sekcja nigdy już w regionie radomskim i kieleckim nie powstała.